Tom Dumoulin (Maastricht, 1 november 1990) was een Nederlandse wegwielrenner die vooral bekend was als klassementsrenner en tijdritspecialist. In 2017 werd hij twee keer wereldkampioen, in de ploegentijdrit en in de individuele tijdrit.
In zowel 2016 als 2020 won hij zilver op de Olympische individuele tijdrit.
In 2018 werd hij tweede in zowel de Tour de France als de Giro d’Italia. Hij won in alle Grote Rondes etappes, vier in de Ronde van Italië, drie in de Ronde van Frankrijk en twee in de Ronde van Spanje en droeg in twee van de drie grote rondes in totaal 23 dagen de leiderstrui, 17 roze truien in de Ronde van Italië en zes rode truien in de Ronde van Spanje. In 2017 won hij de Giro d’Italia!
In de Ronde van België van 2013 werd Tom de beste in het jongerenklassement, daarna maakte hij naam bij het grote publiek door zijn resultaten bij de Nederlandse kampioenschappen wielrennen in Kerkrade met een bronzen medaille in de individuele tijdrit en een zilveren medaille in de wegwedstrijd.
In de Eneco Tour bemachtigde Dumoulin zijn eerste podiumplek in een grote World Tourkoers. Mede dankzij een sterke individuele tijdrit en een vierde plek in de voorlaatste etappe sloot hij de zevendaagse World Tourkoers als nummer twee af.
Dumoulin liet in 2014 voor het eerst van zich horen bij de wereldtop van het tijdrijden.
In de proloog van de Ruta del Sol hoefde hij alleen de in topvorm verkerende Alejandro Valverde voor zich te dulden. In een individuele tijdrit van het Internationaal Wegcriteriumboekte hij zijn eerste overwinning bij de profs.
Dumoulin deed ook van zich spreken in het rondewerk. In de Ronde van België eindigde hij in de individuele tijdrit net als een jaar eerder als tweede, maar ditmaal kon hij die plek wel vasthouden tot het eind. Het leverde hem ook de overwinning in het jongerenklassement op.
Nog meer indruk maakte hij in de Ronde van Zwitserland. De twee tijdritten van de ronde sloot hij af met een tweede plaats. In het slotweekend behield hij zijn positie in het klassement in de twee aankomsten bergop sterk te rijden. Hij eindigde de ronde op de vijfde plaats.
In juli kroonde Dumoulin zich in Zaltbommel voor het eerst tot Nederlands kampioen tijdrijden.
In de Ronde van Frankrijk werd hij tweede bij de individuele tijdrit daags voor Parijs. De tijdrit was 54 kilometer lang en ging over hoofdzakelijk vlakke wegen. Ruim anderhalve minuut achter de regerend wereldkampioen Tony Martin werd hij tweede.
In de Eneco Tour versloeg hij in de individuele tijdrit door Breda Fabian Cancellara. Hij mocht na afloop van de slotrit tweemaal het podium op: hij eindigde als derde in het eindklassement en won de rode puntentrui.
Op het wereldkampioenschap tijdrijden in Ponferrada veroverde Dumoulin het brons achter Bradley Wiggins en Tony Martin.
In de Ronde van Zwitserland van 2015 versloeg hij Fabian Cancellara in de openingstijdrit en won hij de afsluitende individuele tijdrit afgetekend, waardoor hij op negentien seconden van de eindwinnaar als derde in het eindklassement eindigde.
Sterke Vuelta a España in 2015.
In de bergetappes van de tweede week toonde Dumoulin zich erg veerkrachtig. Hij kon het verschil met zijn klimmende concurrenten steeds beperken. In de zeventiende rit, de individuele tijdrit rond Burgos pakte hij, na een sterk gereden tijdrit, de dagzege en heroverde zo de leiding in het klassement.
Dumoulin kon, na Jan Janssen (1967) en Joop Zoetemelk (1979), de derde Nederlandse Ronde-van-Spanje-winnaar en bovendien de derde Grote-Ronde-winnaar uit de Nederlandse wielergeschiedenis worden. Hij werd echter ziek en moest zijn concurrenten al vroeg in de rit laten gaan. Hij verloor dusdanig veel tijd dat hij slechts zesde werd in het eindklassement. Als blijk van waardering kreeg hij de Prijs van de Strijdlust van het Ronde van Spanje.
Het seizoen 2016 stond voor Dumoulin vooral in het teken van de individuele tijdrit op de Olympische Zomerspelen in Rio de Janeiro.
Dumoulin startte als een van de favorieten aan de individuele tijdrit. In plaats van een verwachte tweestrijd tussen hem en Chris Froome, was Fabian Cancellara hen beide te snel af. De Zwitser won zijn tweede olympische titel en Tom pakte op zevenenveertig seconde van Cancellara het zilver.
Na de Olympische Zomerspelen was Dumoulin zijn laatste seizoensdoel het behalen van de regenboogtrui in de individuele tijdrit op het wereldkampioenschap tijdrijden in Qatar.
Dat mislukte echter totaal en hij werd teleurstellend elfde.
Eerste Nederlandse winnaar van de Giro d’Italia
De Ronde van Italië van 2017 startte op vrijdag 5 mei op Sardinië, met Dumoulin – die zich voor het eerst volledig op een klassement richtte tijdens een Grote Ronde – als outsider voor het podium. Het openingsweek kwam Dumoulin zonder echte kleerscheuren door.
De dag na de tweede rustdag stond een heuvelachtige individuele tijdrit op het programma. Hij won deze individuele tijdrit met groot machtsvertoon, waardoor hij de roze leiderstrui veroverde.
Tijdens de veertiende etappe volgde de eerste test als klassementsleider met een aankomst op Oropa. Hij verschalkte Ilnoer Zakarin in de sprint om de etappezege, waarmee hij zijn tweede rit in deze Ronde van Italië won.
De slotweek begon slecht voor Dumoulin. Aan de voet van de laatste beklimming van de koninginnenrit, moest hij noodgedwongen de berm in voor een sanitaire stop door darmproblemen. Hij verloor daardoor twee minuten, maar hij behield wel de roze leiderstrui met eenendertig tellen voorsprong de nummer twee. In de achttiende etappe waagde Dumoulin nog enkele aanvalspogingen, maar omdat Quintana en Nibali niet meewerkte de ontsnapte renners in te halen mislukte dat. In de negentiende etappe raakte Dumoulin door ‘slechte benen’ de roze leiderstrui kwijt, waardoor hij in de laatste bergrit verder terug zakte naar de vierde plek.
In de afsluitende individuele tijdrit van 29,3 kilometer moest hij de nodige tijd goedmaken op de renners voor hem.
Dumoulin werd op vijftien seconden van dagwinnaar Jos van Emden tweede in de individuele tijdrit, maar won wel het eindklassement met eenendertig tellen voorsprong op de nummer twee. Hij werd daarmee de eerste Nederlandse eindwinnaarvan de Ronde van Italië. Hij was ook pas de derde Nederlander die een Grote Ronde voor mannen won na Jan Janssen (winnaar van de Ronde van Spanje 1967 en de Ronde van Frankrijk 1968) en Joop Zoetemelk (winnaar van de Ronde van Spanje 1979 en de Ronde van Frankrijk 1980).
In juli reed hij op de Nederlandse kampioenschappen in Monferland de individuele tijdrit over 50 kilometer over een licht glooiend terrein. Dumoulin verdedigde met succes zijn titel door vierentwintig seconden sneller te rijden dan Stef Clement en pakte zodoende zijn derde nationale tijdrittitel.
Een van zijn grote doelen van het najaar was de BinckBank Tour.
In de rit door de Ardennen kon hij pas echt het verschil maken. Hij wist samen met tweevoudig eindwinnaar Tim Wellens de overige favorieten voor te blijven. Wellens won de sprint om de dagzege, Tom werd tweede en pakte met nog een dag te gaan de leiding in het algemeen klassement.
De slotrit ging over de steile kasseienheuvels van Vlaanderen. Er werd veel aangevallen door mannen met de etappezege als doel. Dumoulin werd in deze etappe derde en stelde zo de eindoverwinning veilig, zijn tweede winst in een meerdaagse wielerronde in 2017.
Het wereldkampioenschap in het Noorse Bergen vormde het grote doel voor Dumoulin in het najaar.
In de ploegentijdrit pakte Dumoulin met Team Sunweb de eerste wereldtitel uit zijn carrière.
Drie dagen later lag voor hem het zwaartepunt van het WK, nl. de individuele tijdrit. Bij het eerste tussenpunt kwam Dumoulin lag hij op de derde plaats, maar vanaf het tweede punt was hij steeds de snelste. Op de slotklim, die hij reed met zijn tijdritfiets, liep Dumoulin verder uit op de andere renners. Op de streep pakte Dumoulin zijn eerste wereldtitel tijdrijden met 57 seconden voorsprong op Primož Roglič.
Opnieuw eindpodium in de Giro van 2018
In de 19e etappe reed Dumoulin lang virtueel in het roze, maar een aanval van Froome op de Finestre kon hij niet beantwoorden. Hij stond nu waarmee hij in het klassement tweede stond op 40 seconden van de Brit, met nog één bergrit te gaan. In die rit plaatste Dumoulin meerdere aanvallen, maar hij kon Froome niet op afstand rijden, waardoor hij uiteindelijk op 46 seconden van eindwinnaar Froome als tweede in het eindklassement zou eindigen.
En eindpodium in de Tour
Tom startte de Ronde van Frankrijk met het doel om mee te strijden voor de eindwinst. De wedstrijd leverde een spannende strijd op tussen Tom, Chris Froome, de uiteindelijke winnaar Geraint Thomas en Primož Roglič.
In de slotweek, voorafgaand aan de afsluitende individuele tijdrit, moesten nog drie Pyreneeën-etappes bedwongen worden. De eerste daarvan leverde geen verschillen tussen de favorieten op. De 17e etappe was een korte bergrit van 65 kilometer, die beslist werd op de slotklim naar de Col de Portet. In de slotkilometers plaatste Dumoulin zelf enkele versnellingen. Hij zette Froome daarmee op definitieve achterstand en schoof zo op naar de tweede plek in het algemeen klassement, maar Thomas kon blijven volgen en reed in de laatste kilometer zelfs weg van Dumoulin, waarmee de klassementsleider zijn leidende positie uitbreidde.
De 20e etappe, een individuele heuveltijdrit over 31 kilometer naar Espelette, was de laatste kans om voor verschillen te zorgen. Dumoulin bleek aan de streep een seconde sneller dan Froome en won de tijdrit. Daarmee stelde zo zijn tweede plaats in het eindklassement veilig.
In de slotrit naar Parijs kwam de tweede plek van Dumoulin niet meer in gevaar, die daarmee na de eerste Nederlandse podiumplek in de Tour pakte sinds Erik Breukink in 1990.
Het jaar 2019 was voor Tom een jaar van vallen en opstaan. De resultaten viel tegen door alle malheur en hij won geen wedstrijden.
Het seizoen 2020 zou voor verbetering moeten zorgen. Dat mislukte echter door tegenslag, ziekte en de coronacrisis.
Toen het seizoen hervat werd, maakte Tom Dumoulin deel uit van het Team JumboVisma, waarin hij mogelijk als kopman zou starten in de Tour de France. Na ruim een jaar geen koers te hebben gereden, werd hij in voorbereidende wedstijden klaargestoomd voor deelname aan de Tour de France. Hierbij bleek dat binnen Jumbo-Visma ploeggenoot Primoz Roglic er beter voorstond om de Tour te winnen. Dumoulin zou daarom starten als knecht van de Sloveen. Hij sloot de Tour de France toch nog af als zevende, vooral ook door de tweede plaats in de slottijdrit naar het Planche des Belle Filles.
Bij aanvang van 2021 meldde Tom dat hij voor onbepaalde tijd zou stoppen met wielrennen, omdat hij moeite had met de verwachtingen en daarbij behorende druk als wielrenner.
In mei kwam hij terug op dat besluit en meldde zijn team dat hij zou terugkeren in het peloton in de Ronde van Zwitserland en dat hij zich zou gaan voorbereiden op de Olympische tijdrit in Tokio (uitgestelde Olympische Spelen vanwege de coronacrisis). Hij behaalde daar zilver achter Primož Roglič.
Op 15 augustus 2022 maakte Dumoulin bekend per direct te stoppen met wielrennen.
“Tom Dumoulin heeft besloten om zijn wielercarrière onmiddellijk te stoppen”, schrijft Jumbo-Visma op sociale media. Vervolgens is Dumoulin zelf aan het woord: “Ik heb er hard voor gewerkt, er heel veel passie en plezier uitgehaald, en heb schitterende prestaties geleverd. Dat zal ik nooit vergeten.”
Vanaf 2023 werkt Tom Dumoulin als commentator en wieleranalist bij NOS Studio Sport.
Wielrennen
Kampioenschappen
Olympische Spelen
2020
individuele tijdrit ( 
Tokio) 2016
individuele tijdrit ( 
Rio de Janeiro) Wereldkampioenschappen
2018
individuele tijdrit | ploegentijdrit * ( 
Innsbruck) 2017
individuele tijdrit | ploegentijdrit * ( 
Bergen) 2014
individuele tijdrit ( 
Ponferrada) Nederlandse Kampioenschappen
2021
individuele tijdrit ( Wijster) 2017
individuele tijdrit ( Montferland) 2016
individuele tijdrit ( Ouddorp) 2014
individuele tijdrit ( Ootmarsum) 2013
individuele tijdrit | wegrit ( Kerkrade) Grote Rondes
Giro d’Italia2018
, etappe 1 (ITT)2017
Algemeen klassement, etappes 10 (ITT) en 142016 etappe 1 (ITT)
Tour de France2018
, etappe 20 (ITT)2016 etappes 9 en 13 (ITT)
Vuelta a España2015 etappes 9 en 17 (ITT)
Kleinere Rondes
Ronde van Abu Dhabi 2017 Hammer Series *
2017 Eindklassement *, Hammer Climb
BinckBank Tour * 2013 | 2014 
, etappe 3 (ITT) | 2017 
Ronde van Groot-Brittannië 2016 
Ronde van Zwitserland 2015 , etappes 1 (ITT) en 9 (ITT) Ronde van België 2013 
| 2014 Eneco Tour 2014 , etappe 3 (ITT)
Ronde van Alberta 2014 , proloog Ruta del Sol 2013 
Eneco Tour 2013 Triptygue des Monts en Châteaux 2011 (U23) Olympia’s Tour 2011 (U23) 
Ronde van Thüringen 2011 , etappes 2 en 5 (ITT) (U23) 
Grote Prijs van Portugal 2010 , etappe 3 (U23) Etappewinsten in rondes
Ronde van het Baskenland 2015 – etappe 6 (ITT) Ronde van Zwitserland 2015 – etappes 1 (ITT) en 9 (ITT) Internationaal Wegcriterium 2014 – etappe 2 (ITT) Girobio * 2010 – etappe 7 (ITT) (U23) Belangrijkste overwinningen in ééndagswedstrijden
Ridderronde Maastricht 2013 | 2014 | 2017 Omloop Lek en IJssel 2010 (U23) Overige prijzen/Onderscheidingen
Overige prijzen
World Tour Ranking 2017
Internationale onderscheidingen
2017 Association Internationale des Journalistes du Cyclisme (AIJC) Media Award voor meest
media-vriendelijke renner van het jaar
2018 Trofee van Internationale Flandrien voor beste internationale, niet-Belgische, mannelijke
profwielrenner van het jaar
Nationale onderscheidingen
2010 Gerrie Knetemann Trofee voor belofterenner van het jaar
2014, 2015, 2016, 2017, 2018 Gerrit Schulte Trofee voor wielrenner van het jaar
2017 Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
2017 Jaap Eden Trofee voor Sportman van het jaar
Provinciale onderscheidingen
2010 Sporttalent van het jaar van de provincie Limburg
2013, 2014, 2015, 2016, 2017 Sportman van het jaar van de provincie Limburg
2017 Limburger van Verdienste
Stedelijke onderscheidingen
2017 Eremedaille in goud van Maastricht
Bijgewerkt t/m 25 juli 2025
[GerardSports] 